St. John’s leży na czubku Półwyspu Avalon – mniej więcej owalnego kawałka lądu wysuniętego z głównej wyspy Nowej Fundlandii jak zaciśnięta pięść w Północny Atlantyk. Avalon jest geologicznie odrębny od reszty Nowej Fundlandii (jego skały mają 600 milionów lat), ekologicznie bogaty (ma największe zagęszczenie dzikiej przyrody na wyspie) i pełen destynacji uzasadniających kilka dni eksploracji.
Dla odwiedzających z ograniczonym czasem wycieczki jednodniowe opisane poniżej reprezentują to, co Avalon oferuje w zasięgu jednodniowej jazdy ze St. John’s. Wypożyczony samochód jest niezbędny do wszystkich – nie ma żadnego sensownego transportu publicznego obsługującego mniejsze społeczności Półwyspu Avalon.
Cape Spear National Historic Site (15 km, 20 min)
Cape Spear to najbardziej wysunięty na wschód punkt Ameryki Północnej – technicznie najbardziej wschodnia ziemia kontynentu, dalej na wschód niż jakikolwiek punkt Florydy, Maine czy Nowej Szkocji. Latarnia morska z 1836 roku (przywrócona do oryginalnego wyglądu) i baterie artyleryjskie z II wojny światowej stoją na tundrowym przylądku powyżej klifów morskich, z Atlantykiem rozciągającym się na wschód po horyzont bez przeszkód aż do Irlandii.
Spacer z parkingu do latarni morskiej, a następnie wzdłuż klifu do baterii artyleryjskiej zajmuje około 45 minut. Krajobraz to odsłonięte przybrzeżne wrzosowisko – rzadka, owiewana przez wiatry roślinność bez drzew i skały pokryte porostami charakterystyczne dla zewnętrznego Avalon. Wiatr jest niemal zawsze obecny. Weź kurtkę bez względu na to, co sugeruje prognoza dla St. John’s.
W sezonie lodowcowym (koniec kwietnia–lipiec) Cape Spear to jeden z lepszych punktów do skanowania przybrzeżnych wód. Orientacja na południe oznacza, że lodowce dryfujące w dół Prądu Labradorskiego są często widoczne na południowym horyzoncie.
Rezerwat ekologiczny Witless Bay (40 km, 35 min)
Witless Bay to najbardziej dostępne miejsce obserwacji przyrody ze St. John’s. Rezerwat ekologiczny – skupisko czterech wysp w Witless Bay – mieści największą kolonię maskonurów atlantyckich w zachodnim Atlantyku Północnym: około 260 000 par lęgowych latem. Alki, mewki trójpalczaste, burzyki i alk mały lęgną się tu w ogromnych liczbach.
Wycieczki łódkami odpływają z Bay Bulls (najczęstszy punkt dostępu) i Bauline East, zabierając odwiedzających wokół i między wyspami. Z łodzi maskonury są widoczne z rybami w dziobach, nurkujące po kapelanie w krystalicznie zimnej wodzie i gromadzące się na półkach klifów. Dźwięk i zapach dużej kolonii ptaków morskich to pełne doświadczenie sensoryczne.
Humbaki są regularnie spotykane w Witless Bay, przyciągane przez ten sam kapelan, którym żywią się maskonury. Minkwale i płetwale też tu bywają. Najlepsze okno to czerwiec do połowy sierpnia; czerwiec pokrywa się z kapelańskim tarliskiem na plażach.
Wycieczki trwają 90 minut do 2,5 godziny zależnie od operatora. Rezerwuj z wyprzedzeniem w szczycie sezonu (lipiec).
Zarezerwuj wycieczkę łódką na maskonury i wieloryby w Witless BayFerryland i Południowe Wybrzeże Avalon (70 km, 1 godz.)
Shosa Southern Shore Highway (trasa 10) na południe ze St. John’s przecina szereg społeczności outport z jednym z najbardziej klimatycznych szlaków na Avalonie. Ferryland, 70 km na południe od St. John’s, to miejsce jednej z najwcześniejszych brytyjskich osad w Ameryce Północnej – Kolonii Avalon lorda Baltimore, założonej w 1621 roku – i wykopaliska odkryły oryginalny plan osiedla z ulicami, kuźnią, magazynem i tysiącami artefaktów z wczesnego okresu kolonialnego.
Stanowisko archeologiczne Colony of Avalon i centrum interpretacyjne w Ferryland są otwarte od czerwca do października. Odwiedzający mogą oglądać aktywne wykopaliska i eksponowane znaleziska. Przylegający przylądek z latarnią morską oferuje doskonałe widoki, a w sezonie lodowcowym to jeden z lepszych punktów obserwacji na Południowym Wybrzeżu.
Lighthouse Picnic w Ferryland – sezonowa operacja, gdzie kosze piknikowe są zamawiane z wyprzedzeniem i zjadane na przylądku z latarnią – stało się jednym z najbardziej fotografowanych doświadczeń kulinarnych Nowej Fundlandii. Rezerwuj z dużym wyprzedzeniem.
Rezerwat ekologiczny Cape St. Mary’s (210 km, 2,5 godz.)
Cape St. Mary’s to najbardziej ambitna wycieczka jednodniowa ze St. John’s i najbardziej nagradzająca pod względem przyrody. Jedź południowym Avalonem przez Trans-Canada, a następnie na południe przez rejon Placentia do przylądka na południowo-zachodnim czubku Avalon – 2,5-godzinna jazda w jedną stronę.
Rezerwat ekologiczny chroni najbardziej dostępną kolonię głuptaka w Ameryce Północnej. Bird Rock – skalna iglica oddzielona od kontynentalnego klifu wąską, wywołującą zawroty głowy przerwą – jest zajmowana przez około 11 000 par głuptaków północnych, ustawionych rzędami od podstawy do szczytu. Czarne mewy trójpalczaste i grubodzioby zajmują okoliczne klify w podobnej gęstości.
Spacer z centrum interpretacyjnego do szczytu klifu nad Bird Rock to 1,5 km na wyraźnej ścieżce. Docierasz nad kolonię na odległość wyciągniętego ramienia od ptaków; nie ma barier, tylko krawędź klifu i ptaki robiące swoje z majestatyczną obojętnością. Dźwięk jest ogłuszający: tysiące wołających ptaków, uderzenia fal głęboko pod spodem, wiatr od Zatoki Cape St. Mary’s.
Zaplanuj pełny dzień: wyjedź ze St. John’s do godz. 8, dotrzyj w środku rano, spędź 2 godziny w rezerwacie i wróć przez Placentia (warto się zatrzymać dla historii Atlantyckiej Karty z II wojny światowej) i St. Joseph’s.
Placentia i Castle Hill National Historic Site (115 km, 1,5 godz.)
Placentia, nad Zatoką Trójcy, była przez większą część XVII i na początku XVIII wieku francuską stolicą Nowej Fundlandii. Castle Hill National Historic Site zachowuje pozostałości francuskich fortyfikacji zbudowanych w obronie Placentia Harbour – ziemne wały, pozycje artylerii i odrestaurowane ruiny Fort Royal na wzgórzu powyżej miasta.
Stanowisko obejmuje też brytyjską okupację po 1713 roku, gdy Nowa Fundlandia została cedowana Brytyjczykom na mocy Traktatu z Utrechtu. Widok ze wzgórza na Zatoką Placentia – szeroką zatokę, gdzie Karta Atlantycka została podpisana w 1941 roku na okrętach zakotwiczonych w zasięgu wzroku tych samych wzgórz – daje zarówno geograficzną, jak i historyczną orientację.
Castle Hill dobrze łączy się z Cape St. Mary’s jako połączona wycieczka do Placentia Bay.
Avondale i wnętrze Avalonu
Wewnętrzny Avalon jest mniej odwiedzany, ale nagradzający dla zainteresowanych dziedzictwem rolniczym i religijnym Nowej Fundlandii. Avondale i okoliczne społeczności były zasiedlane przez irlandzkich imigrantów w XVIII i XIX wieku; wpływ jest widoczny w architekturze kościołów katolickich, nazwiskach rodzinnych i aspektach lokalnej kultury.
Irish Loop – nieformalna nazwa przybrzeżnej trasy 10 na południe ze St. John’s przez społeczności Południowego Wybrzeża – to malownicza półdniowa przejażdżka przez architekturę outport, krajobraz nadmorskich wrzosowisk i atmosferę społeczności połowu trzasek Ławicy Wielkich Banków od dziesięciu pokoleń.
Trinity i Półwysep Bonavista (3+ godz. ze St. John’s)
Trinity i Bonavista technicznie wykraczają poza zasięg łatwych wycieczek jednodniowych ze St. John’s – jazda do Trinity trwa około 3 godzin – ale tworzą naturalną 2-nocną ekspansję wizyty w St. John’s. Trinity to jedna z najlepiej zachowanych historycznych społeczności w Nowej Fundlandii; Bonavista to miasto renesansu artystycznego z odrestaurowaną latarnią morską na Cape Bonavista widoczną z klifu.
Skerwink Trail w pobliżu Trinity – nadmorska pętla o długości 5,3 km z lodowcami, wielorybami i skalnymi iglicami widocznymi jednocześnie – jest powszechnie uważana za najlepszą krótką wędrówkę w Nowej Fundlandii.
Jeśli możesz przedłużyć pobyt na Avalonie do 5–7 dni, łącząc St. John’s (2 noce), obwód Witless Bay i Cape St. Mary’s (1–2 noce w Ferryland lub Placentia) i Trinity/Bonavista (2 noce), obejmuje to to, co najlepsze we wschodniej Nowej Fundlandii w logicznej pętli.
Pełny plan wycieczki do Nowej Fundlandii znajdziesz w 7-dniowym planie podróży po Nowej Fundlandii, który obejmuje Półwysep Avalon i rozciąga się na północny zachód ku Gros Morne i szlakowi wikińskiemu.