Île Bonaventure: kolonia głuptaków polarnych z łodzi

Łódź z Percé płynie piętnaście minut i pokonuje kilkaset metrów otwartej wody Zatoki. Gdy wychodzisz na Île Bonaventure, wchodzisz w inny świat — wyspę, która od 1971 roku jest chronionym rezerwatem przyrody, z której ludzcy osadnicy odeszli w 1971 roku i której nieludzcy mieszkańcy liczą około 110 000 głuptaków polarnych plus znaczne populacje mew mewek, nurzyków, alkowych i maskonurów. Głuptaki przyciągają tu większość gości, a nic nie przygotowuje cię naprawdę na ich widok.

Głuptaki polarne to duże ptaki morskie — rozpiętość skrzydeł do 1,8 metra, długość ciała 90 centymetrów, błyszcząca biel z czarnymi końcówkami skrzydeł i złotawym odcieniem na głowie. To spektakularne nurkowie, wpadający pionowo do morza z wysokości 30 metrów, by schwytać ryby. I są niezwykle gromadni: kolonia na wschodnich klifach Île Bonaventure to jedna z sześciu największych kolonii głuptaków na świecie, a w szczytowe letnie dni powietrze nad tymi klifami jest tak pełne ptaków, że sam hałas jest niezwykły z odległości 200 metrów. Następnie docierasz do krawędzi klifu.

Kolonia: skala i zachowanie

Wschodnie klify Île Bonaventure opadają na około 60 metrów do Zatoki, a każdy centymetr kwadratowy gzymsu, pęknięcia i skałki, który głuptak może zająć na gniazdo, jest zajęty od połowy kwietnia do początku października. Pary wykonują rozbudowane rytuały powitalne — wzajemne pokazy z dziobu i delikatne zawołania — wzmacniając więzi par utrzymujące się często przez wiele lat. Młode, rozpoznawalne po ciemnobrązowo-szarym upierzeniu, ćwiczą rozciąganie skrzydeł na krawędziach klifów i testują wiatr przed pierwszymi lotami. Pisklęta, którym uda się odlecieć z klifów, nie wrócą na ląd przez 2–3 lata.

Platforma obserwacyjna na krawędzi klifu przybliża odwiedzających na odległość 3–5 metrów od zewnętrznych par gniazdujących. To nie jest przybliżenie do dzikiej przyrody — to tak blisko, jak można podejść do dzikich dużych ptaków morskich bez wkraczania w ich kolonię. Zapach jest intensywny. Dźwięk — ciągły wielowarstwowy kakofoniczny zgiełk zawołań, skrzydeł i wiatru — dezorientuje przez pierwsze kilka minut. Efekt wizualny spoglądania w dół na ścianę klifu pokrytą białymi ptakami, a następnie na zewnątrz na Zatokę, gdzie setki kolejnych nurkuje, okrąża i wraca z rybami, to rodzaj doświadczenia stającego się punktem odniesienia dla wszystkiego, co widziałeś wcześniej i po.

Szlaki piesze na wyspie

Wyspa ma cztery oznakowane szlaki o łącznej długości około 15 kilometrów. Większość odwiedzających podąża najkrótszą trasą do kolonii głuptaków i wraca tą samą drogą — spacer 4 kilometry trwający około 90 minut w każdą stronę. Ci z większą ilością czasu mają opcje.

Chemin des Écoliers (standardowy szlak do głuptaków): 4 km od doku lądowania do punktu widokowego kolonii. Ścieżka przecina wyspę przez porzucone łąki — dawni osadnicy uprawiali siano i hodowali zwierzęta — a następnie wchodzi w borealne lasy, zanim wyłoni się na plateau klifowe. Przejście z lasu na otwarte klify z pełną kolonią przed sobą to chwila, w której wizyta się krystalizuje.

Chemin du Roy: Dłuższa trasa wzdłuż południowego brzegu wyspy, mijająca ruiny dawnych budynków osadniczych i odrestaurowaną latarnię morską. Ten szlak zajmuje więcej czasu i wymaga zarządzania czasem względem rozkładu powrotnych łodzi.

Sentier des Colonies: Pętla pozwalająca zobaczyć pełny zasięg klifu z głuptakami bez cofania się po Chemin des Écoliers. Pełna pętla z doku do kolonii i z powrotem tą trasą to około 8 kilometrów.

Sentier du littoral: Nadmorski szlak na północnym brzegu z widokami na Skałę Percé przez wodę i dobrymi miejscami do obserwacji nurkujących głuptaków na morzu. Ta sekcja ma jedne z najlepszych punktów do fotografowania skały z odległości.

Zarezerwuj wycieczkę przyrodniczą i fauny Quebecu na GetYourGuide

Inne gatunki na wyspie

Choć głuptaki są główną atrakcją, Île Bonaventure wspiera zróżnicowaną społeczność ptaków morskich na swoich klifach i w ich pobliżu.

Mewy mewki: Mniejszy gatunek mewy gniazdujący na wąskich gzymsach w tym samym systemie klifowym co głuptaki. Ich charakterystyczny okrzyk — źródło ich nazwy — jest słyszalny w całym obszarze kolonii.

Nurniki pospolite i grubodzióbne: Nurkujące ptaki morskie wyglądające nieco jak małe pingwiny w barwach. Gniazdują na węższych gzymsach poniżej sekcji głuptaków i nurkują na znaczne głębokości po ryby.

Alki: Bliscy krewni nurników, z charakterystycznym grubym dziobem. Mniej liczni niż nurniki, ale obecni w kolonii.

Maskonury atlantyckie: Niewielkie liczby gniazdują w szczelinach skalnych wyspy. Trudniejsze do dostrzeżenia niż bardziej widoczne głuptaki i nurniki, ale warto ich szukać w obszarach klifowych.

Foki szare: Często widoczne leżące na skałach na wschodnim krańcu wyspy, szczególnie we wrześniu i październiku w miarę postępowania sezonu.

Morświny małe: Często widoczne w wodach między wyspą a lądem stałym, często z łodzi.

Przeprawa łodzią i operatorzy

Kilku operatorów prowadzi przeprawy Percé–Bonaventure z handlowego mola w wiosce Percé. Przeprawa trwa 15 minut w każdą stronę. Większość operatorów oferuje trzy opcje:

Opłynięcie skały + lądowanie na wyspie: Opcja standardowa łącząca rejs wokół Skały Percé (przejeżdżając przez lub blisko łuku w zależności od stanu morza) z lądowaniem na wyspie. Łączny czas to 4–6 godzin z wędrówkami po wyspie.

Tylko lądowanie na wyspie: Prosta przeprawa bez opłynięcia skały, dla tych, którzy już zrobili okrążenie lub chcą maksymalnie wykorzystać czas na wyspie.

Opłynięcie skały bez lądowania: Dla osób o ograniczonej mobilności lub preferujących rezygnację z wędrówki. Widok z łodzi na kolonię głuptaków jest spektakularny, nawet jeśli nie zastępuje doświadczenia z krawędzi klifu.

Łodzie są otwarte (brak krytej kabiny na większości jednostek) i Zatoka może być zimna i wietrzna nawet w sierpniu. Zabierz warstwę wiatroodporną niezależnie od temperatury na lądzie. Godziny wejścia na pokład przy lądowaniach wymagają uwagi — przegapienie łodzi powrotnej jest problemem gościa, a nie operatora.

Logistyka praktyczna

Sezon: Usługa łodziowa działa od połowy czerwca do połowy października. Głuptaki zaczynają przybywać w kwietniu, ale nie są w pełni zadomowione do maja–czerwca, a odlatują w październiku. Szczyt aktywności kolonii — najwięcej ptaków, najbardziej widoczne zachowania lęgowe — to lipiec i sierpień.

Rezerwacja: Zalecana rezerwacja z wyprzedzeniem w lipcu i sierpniu w weekendy. Operatorzy czasami odwołują rejsy z krótkim wyprzedzeniem ze względu na pogodę (stan morza, a nie deszcz — przeprawa odbywa się w mgle, ale nie przy wzburzonym morzu). Miej wolny dzień zapasowy w harmonogramie.

Trudność szlaków: Szlaki to żwirowe i ziemne ścieżki, niektóre z umiarkowanym przewyższeniem. Odpowiednie standardowe obuwie turystyczne. Szlaki nie są dostępne dla osób, które nie mogą przejść 4 km po nierównym terenie.

Fotografia: Standardowy obiektyw do kolonii to odpowiednik 300–400mm do fotografowania poszczególnych ptaków i portretów. Szersze kąty są potrzebne do ujęć przeglądowych kolonii z krawędzi klifu. Światło na ścianach klifowych jest najlepsze rano (wschodnia ekspozycja).

Dzieci: Przeprawa i szlaki są odpowiednie dla dzieci wystarczająco starych do pokonania wędrówki (mniej więcej od 8 lat). Doświadczenie kolonii jest intensywne — imponujące raczej niż przerażające, ale warto przygotować dzieci na skalę i hałas.

Jak dotrzeć do Percé

Łódź do Île Bonaventure odpływa z Percé, do którego trzeba dotrzeć samochodem do cypla Półwyspu Gaspésie — około 650 km z Quebec City (6,5–7,5 godziny) lub podążając pętlą półwyspu. Percé nie jest dostępne autobusem z zewnątrz regionu w żaden praktyczny sposób; samochód jest wymagany.

Gdzie spać blisko wyspy

Île Bonaventure nie ma noclegów — wyspę odwiedza się jako wycieczkę jednodniową z Percé. W sprawie noclegów sprawdź stronę Skały Percé z pełną listą opcji w wiosce Percé.

Najbliższe do mola noclegi są w samej wiosce Percé, z najlepszymi widokami na wieloryby i skałę z hoteli przy nabrzeżu. Na spokojniejszą opcję kilka gîtes jest usytuowanych z dala od głównej ulicy na wzgórzach powyżej wioski.

Zarezerwuj doświadczenia z dziką przyrodą i naturą w Kanadzie na GetYourGuide

Powiązane strony

• Skała Percé — towarzyszący zabytek widoczny przez wodę
• Park Forillon — foki i wędrówki nadmorskie w pobliżu
• Przegląd regionu Gaspésie — planowanie pełnej pętli półwyspu
• Obserwacja wielorybów w Quebecu — szerszy kontekst fauny morskiej

Najczęściej zadawane pytania o Île Bonaventure

Czy wstępna rezerwacja łodzi na Île Bonaventure jest wymagana? Zdecydowanie zalecana w lipcu i sierpniu. Miejsca bez rezerwacji mogą być dostępne w poranki dni roboczych poza szczytem sezonu, ale weekendy się wyprzedają. Większość operatorów przyjmuje rezerwacje online i telefoniczne.

Czy można biwakować na wyspie? Nie. Île Bonaventure to rezerwat odwiedzany w ciągu dnia; nie ma żadnych obiektów kempingowych, a wyspa zamyka się o zmierzchu. Wszyscy odwiedzający muszą wrócić zaplanowanymi łodziami.

Jaka jest najlepsza pora dnia na wizytę? Poranne odpływy dają największą ilość czasu na wyspie i zazwyczaj spokojniejsze warunki morskie podczas przeprawy. Popołudniowe światło na wschodnich klifach jest też doskonałe do fotografii, jeśli możesz odpowiednio zaplanować.

Czy głuptaki są tam przez cały rok? Nie. Głuptaki są obecne na wyspie od połowy kwietnia do połowy października. Poza tymi datami kolonia jest pusta i usługa łodziowa nie działa.